خبرگزاری شبستان

پنج شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸

الخميس ١٦ شوّال ١٤٤٠

Thursday, June 20, 2019

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : فرهنگ و ادب - سینما و تلویزیون زمان :   ۱۳۹۸/۱/۱۱ - ۱۳:۱۳ شناسه خبر : ۷۷۶۲۸۶
با نگاهی به فیلم های اکران نوروز ۹۸
از کلوزآپ «ابد و یک روز» تا لانگ شات «متری شیش و نیم»
سعید روستایی که در «ابد و یک روز» به تاثیر اعتیاد بر زندگی یک خانواده پرداخت در «متری شیش و نیم» تاثیر مواد مخدر را در مقیاس جامعه به نمایش می گذارد.

خبرگزاری شبستان،سرویس فرهنگی- محمد پورعلم : «متری شیش و نیم» با سکانسی تکان دهنده آغاز می شود. تعقیب و گریز یک پلیس و فروشنده مواد مخدر در کوچه پس کوچه ها که پایانی مهیب دارد. از همین سکانس ابتدایی فیلم می فهمیم که با فیلمی روبرو هستیم که پیش فرض هایمان درباره مواد مخدر و مبارزه با آن را جابجا خواهد کرد.

 

دومین فیلم بلند سینمایی «سعید روستایی» پس از «ابد و یک روز» بار دیگر به زندگی طبقه فرودست اقتصادی می پردازد اما این بار از زاویه ای دیگر. اگر «ابد و یک روز» ما را به درون خانه یکی از خانواده های طبقه فرودست می برد و چالش های زندگی را در نمای کلوزآپ به نمایش می گذاشت این بار کارگردان جوان دوربینش را اندکی دورتر قرار داده و با لانگ شات به مشکلات می نگرد.

 

«ابد و یک روز» وقتی در جشنواره فجر به نمایش درآمد و پس از در آن در اکران عمومی، همه را بهت زده کرد. مدت ها بود که کارگردانی نتوانسته بود تصویر همدلانه از زندگی طبقه فرودست ایران به نمایش بگذارد، گویی فیلمساز یکی از همان آدم هاست نه فردی که از جهانی دیگر آمده و زندگی طبقه فرودست به هربهانه ای سوژه اوست.

 

 در سال های اخیر بوده اند کارگردان هایی که ظاهرا به چالش های زندگی طبقه فرودست می پرداختند اما نه از زاویه همدلی بلکه  برای خنداندن مخاطب. یا گونه ای دیگر از فیلمسازان که نمایش زندگی طبقه فرودست برای آن ها زمینه ای برای ساخت فیلم های جشنواره ای بوده است.

 

به هر روی روستایی در «ابد و یک روز» به کاراکترهایش مثل موش آزمایشگاهی نگاه نکرد. او کاری کرد که مخاطب با ناراحتی شخصیت های فیلمش اندوهگین شود و با شادی شان لبخند به لب بیاورد.

 

«ابد و یک روز» از جهتی دیگر نیز قابل تامل بود و آن جزییات دقیقی است که نویسنده درباره سبک زندگی که نمایش داده شده در فیلم در اختیار تماشاگران می گذاشت؛ شاخصی که در فیلم تازه اش «متری شیش و نیم» نیز به خوبی دیده می شود. فیلم ما را به جاهایی می برد که تصوری از وجودشان نداریم و با داستان آدم هایی آشنا می کند که کمتر در مدیای رسانه ای دیده می شوند.

 

تماشای صحنه هایی از «متری شیش و نیم» با آن پروداکشن و آن حجم از نابازیگران، از پیش تولید و تولید سنگین پروژه ساخت این فیلم خبر می دهد. نکته جالب این که چندهزار نابازیگر فیلم که نقش معتادان را بازی می کنند واقعا معتادند و نه تنها بازی گرفتن از آن ها بلکه نگه داشتن آن ها سر صحنه و گرفتن برداشت های اضافه را تبدیل به امری طاقت فرسا می کند.

 

سخنان جالب توجه سیدجمال ساداتیان، تهیه کننده فیلم درباره راهکارهای گروه تولید برای بازی گرفتن از این نابازیگران –از بستن در روی آن ها تا تامین مایحتاجشان- خود به تنهایی گویایی دشواری ساخت «متری شیش و نیم» است.

 

البته این به آن معنا نیست که ساخت «ابد و یک روز» کار ساده ای بوده چراکه در آن فیلم نیز فیلمبرداری غالب صحنه ها در لوکیشن محدود خانه کوچک و قدیمی چالشی بزرگ بود که البته روستایی با موفقیت از آن عبور کرد.

 

نکته مهم دیگر درباره ساخته تازه سعید روستایی، ورود «پلیس» به فیلم به عنوان کاراکتر اصلی است. این موضوع از آن نظر اهمیت دارد که تصویر پلیس در فیلم های سینمایی و تلویزیونی این سال ها معمولا شبیه به هم است و اگر تفاوتی هم هست مربوط به ویژگی های شخصی کاراکتر پلیس است نه ویژگی های حرفه ای او. همین نکته فیلم روستایی را دیدنی تر می کند. و البته چالش برانگیزتر.

 

به نظر می رسد تمامی چالش های فیلم در زمان جشنواره فیلم فجر بهمن ماه سال گذشته هم به همین تصویسازی اندکی متفاوت بازمی گردد که موجب شد مشکلاتی برای اکران فیلم در برخی شهرستان ها به وجود بیاید. دست آخر هم سعید روستایی وقتی از سی و هفتمین جشنواره فجر تنها جایزه اصلی «بهترین فیلم مردمی» را برد، روی سن اختتامیه این مساله را به همین تصویر پلیس در فیلم ربط داد.

 

شبستان در آن زمان در گزارشی با عنوان «چالش پلیس سینمایی» به متن و حاشیه این رویداد پرداخت.

 

اما همین «چالش پلیس سینمایی» موضوعی نبود که با پایان جشنواره فجر پایان یابد؛ به طوری که از همان نخستین اکران محدود فیلم در دانشگاه تهران تا حالا که فیلم به نمایش عمومی درآمده صحنه هایی از نسخه جشنواره فیلم حذف شده است. البته نیروی انتظامی پیش از این اعلام کرده بود که تذکرات لازم به تیم تولید «متری شیش و نیم» ابلاغ شده بود؛ اصلاحیه هایی که سازندگان در نسخه جشنواره فیلم فجر اعمال نکردند.

 

گرچه از نظر بسیاری «پلیس» متری شیش و نیم، پلیسی شرافتمند و متعهد است که نه تنها رشوه نمی گیرد بلکه برای دستگیری تولیدکنندگان و توزیع کنندگان مواد مخدر، زندگی شخصی خود را نادیده می گیرد اما با این وجود باورپذیری کاراکتر پلیس اقتضا می کند نویسنده برای شخصیت فراز و فرود دراماتیک طراحی کند.

 

از این ها که بگذریم می رسیم به کیفیت خود فیلم. به نظر می رسد «متری شیش و نیم» با وجود همه تلاش هایی که سعید روستایی به خرج داده و با وجود دستاوردهای فیلمنامه ای و تکنیکی او، نسبت به ساخته قبلی اش فیلم بهتری نیست. شاید گفته شود «ابد و یک روز» از نظر پروسه ساخت فیلم ساده تری بود و قیاس این دو فیلم درست نیست، اما باید پذیرفت در مجموع «ابد و یک روز» فیلم منسجم تر و یکدست تری بود.

 

گفتنی است فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» که در نوروز ۹۸ به اکران عمومی درآمده تاکنون بیش از شش میلیارد تومان فروخته است.

پایان پیام/14

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

کارشناسان بررسی می کنند

«هنر»؛ پتانسیل مغفول در «رونق تولید»

هنرهای تجسمی می توانند به عنوان پتانسیلی مغفول به داد اقتصاد متکی به نفت ما برسند و زمینه رونق تولید را فراهم کنند.

اخبار برگزیده شبستان