خبرگزاری شبستان

سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸

الثلاثاء ١٥ صفر ١٤٤١

Tuesday, October 15, 2019

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : فرهنگ و ادب - سینما و تلویزیون زمان :   ۱۳۹۷/۱۱/۱۲ - ۱۴:۱۲ شناسه خبر : ۷۶۱۹۸۶
چند سطر درباره‌ی «سال دوم دانشکده‌ی من» رسول صدرعاملی؛
تجربه‌ای تازه، نگاه همیشگی
صدرعاملی خواسته در فیلم تازه‌اش، به یک مسئله‌ی اجتماعی از دریچه‌ی ذهنی شخصیت بپردازد. داستانی کم‌تر گفته شده را انتخاب کرده و بی‌آنکه کسی یا چیزی را قضاوت کند، روایت خود را ارائه می‌کند. فیلم به سه‌گانه‌ی دخترانه‌ی او نزدیک است اما درخششی ندارد.

خبرگزاری شبستانسرویس فرهنگیعلی یزدان دوست: «من سینمای اجتماعی را سی‌سال پیش، مشق کرده‌ام. حالا می‌خواستم از سینمای اجتماعی به سوی سینمای انسانی بروم و به روحِ انسان و دنیای ذهنی کاراکتر بپردازم.» رسول صدرعاملی در نشست خبری فیلم‌تازه‌اش، با این جمله‌ها به نخستین پرسش‌های خبرنگاران پاسخ داد. جمله‌ای که می‌تواند بیانگر نگاه صدرعاملی کارآزموده به ساخت فیلمی باشد که با فاصله‌ای ۹ ساله از آخرین اثر کارگردانش روانه‌ی پرده‌ی نقره‌ای شده است.

 

اگر فیلم‌های دهه‌ی شصتِ صدرعاملی را در نظر نگیریم، او را با سه‌گانه‌ی «دختری با کفش‌های کتانی» ، «من ترانه ۱۵ سال دارم» و «دیشب باباتو دیدم آیدا» به خاطر می‌آوریم و تماشای «سال دوم دانشکده‌ی من» در این یادآوری بی‌تاثیر نیست. فیلم درباره‌ی مواجه‌ی دختری جوان با چالشی است که حتما همه‌ی ما تجربه‌اش کرده‌ایم و البته فیلمنامه‌نویس و کارگردان؛ کوشیده‌اند تا پرداخت تازه‌ای به آن داشته باشند. چالش دلبستگی و تردید میان باید و نباید و پرداختی که به روایت ذهنی نزدیک باشد و با فاصله گرفتن خودخواسته از سینمای اجتماعی به سینمایی نزدیک شود که صدرعاملی به گفته‌ی خودش خواسته تجربه‌اش کند.

 

فیلم شروعِ خوبی دارد. در معرفی کاراکتر اصلی و موقعیت دراماتیک اثر کامیاب است اما در پرداخت چالشی که شخصیت با موقعیت داستان باید داشته باشد، ناکام می‌ماند و علت‌اش را باید در نگاه صدرعاملی و اصراری که بر تجربه‌ی تازه‌اش دارد، جست‌وجو کرد. اینکه کارگردان خواسته فیلمش، دغدغه‌های ذهنی کاراکتر را به نمایش بگذارد و چالشی نه با هنجارهای اجتماعی که با روحِ انسان باشد و ناگفته پیداست از کار درآمدن فیلمی با چنین رویکردی هرگز ساده نیست. وقتی قرار باشد شخصیت اصلی داستان جای مواجه با ضدقهرمان یا موانعی‌که میانِ او و هدفش قرار گرفته، با خودش و مسئله‌ی انسان روبرو شود، بی‌شک باید فیلمنامه‌نویس جان بیشتری به قلمش ببخشد وکارگردان شیوه‌ی کاراتری برای درآوردن ماجرا به کار ببندد که اینجا نه پرویز شهبازی و نه صدرعاملی؛ آن‌چنان کامیاب نبوده‌اند.

 

بی‌تردید، تجربه‌گری و کوشش فیلم‌سازی چون صدرعاملی، برای رسیدن به روایت و فرم تازه در سینما، گرامی و قابل ستایش است. آن‌چنان که بازگشت او پس از نزدیک به یک دهه می‌تواند اتفاق مهمی برای سینمای ایران باشد، اگر با دستی پربارتر به سراغ فیلم بعدی برود.

پایان پیام/192

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری خبرداد

امضای تفاهم نامه با مسئولان تئاتر عراق/ اجرای « مسیح فی الطف» در بغداد

زارعی از اجرای نمایش «مسیح فی الطف» محصول مشترک ایران، عراق و سوریه خبر داد و گفت: مدیر هنرهای نمایشی کشور عراق خواستار امضای تفاهم نامه برای تولیدات مشترک است.

اخبار برگزیده شبستان