خبرگزاری شبستان

سه شنبه ۱ مرداد ۱۳۹۸

الثلاثاء ٢٠ ذو القعدة ١٤٤٠

Tuesday, July 23, 2019

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : فرهنگ و ادب - سینما و تلویزیون زمان :   ۱۳۹۷/۱۱/۱۱ - ۱۳:۱۱ شناسه خبر : ۷۶۱۷۲۰
چند سطر درباره «معکوس» در سینمای رسانه فجر
شاگرد مکتب پدر
«معکوس» می‌خواهد بازگشت به گذشته باشد. بازگشت به سینمای نفس‌گیر کیمیاییِ پیش از انقلاب. سینمای خوش ریتم، پر تنش و درگیر کننده‌ای که حتی سازنده‌اش را سالیان سال درپی رویای تکرار درخشش خود کشاند. نتیجه اما به فیلم‌های اخیر کیمیایی طعنه می‌زند.

خبرگزاری شبستان- سرویس فرهنگی- علی یزدان دوست: پولاد کیمیایی، نخستین کارگردانی یک فیلم بلند سینمایی را با معکوس پشت‌سر می‌گذارد. فیلمی که نشانه‌‌های پررنگی از شاگردی پولاد در مکتب پدرش دارد. نشانه‌های آشنایی در داستان فیلم، شیوه‌ی روایت، شخصیت پردازی، دیالوگ نویسی، زاویه‌ی نگاه و کارگردانی.

 

یک مرد که زندگی‌اش را باخته، همسرش را از دست داده و باید دست به کار شگفتی بزند تا خودش را بازیافته و بتواند باقی‌مانده‌ی سهمش را از گذشته پس بگیرد؛ دست‌مایه‌ی پولاد کیمیایی برای شکل‌گیری داستان معکوس است. داستانی‌که اگرچه بُن‌مایه‌ی تازه‌ای ندارد، می‌شُد با زاویه‌ی‌ دیدی تازه، فیلمی نفس‌گیر و درگیرکننده از آب دربیاید و ادامه‌رو سینمای کیمیاییِ پیش از انقلاب باشد. نتیجه اما به فیلم‌های سال‌های اخیر مسعود کیمیایی طعنه می‌زند و قرار است داستانی باشد که با دیالوگ‌نویسی پیش می‌رود و نه حرکت و اتفاق.

 

کیمیاییِ پسر، فیلم‌اش را از روی سینمای پدر مشق کرده. نشانه‌های آشنای داستان؛ رفاقت، خنجر از پشت خوردگی، در معرض خیانت بودن و گذشته‌ای مه‌آلود است که برای مخاطب سینمای کیمیایی، غریب نیست. کلام همانی‌ است که سال‌ها از دهان شخصیت‌های فیلم‌های کیمیایی شنیده‌ایم. واژه‌هایی طعنه‌آمیز و گاه عجیب و غریب با لحنِ آشنای جنوب‌شهریِ تهرانِ دست‌کم سی سال پیش که گاه به کمدی ناخواسته‌ای می‌ماند و لبخند به لبانِ مخاطب می‌نشاند.‌

 

کارگردانی اثر، فیلم‌برداری و انتخاب قاب‌ها و نماها نیز، تحت تاثیر نگاهِ کیمیایی پدر است و هنر دستِ تورج منصوری؛ فیلم‌بردار باتجربه‌ی سینمای ایران، کمک کرده تا فیلم، به‌ویژه در سکانس مسابقه، دیدنی و جذاب از کار درآید. اما آن‌چه هویداست اینکه کارگردانی، فیلم‌برداری، تدوین و سایر جنبه‌های فنی حتی اگر درجه یک و کم‌نقص باشند، نمی‌توانند ناجیِ فیلمی شوند که فیلم‌نامه‌اش نه حرف تازه‌ای برای گفتن دارد و نه تکلیفش در روایت مشخص است.

 

معکوس، پر از لحظاتی‌ است که نبودشان، نه تنها لطمه‌ای به فیلم نمی‌زد، می‌توانست به ریتمِ فیلم کمک کند. از دیالوگ‌های طعنه‌آمیز و متاسفانه بی‌معنیِ شروع فیلم که میان کاراکتر اصلی و دو جوان رد و بدل می‌شود تا بنزین دزدی از خودروی لوکسِ پارک‌شده در برابر ویلای بالاشهری‌که دست‌کم نگارنده دلیلی برای انتخاب‌شان در سکانس افتتاحیه‌ی فیلم، نمی‌بیند.

 

فیلم‌ نخستِ پولاد کیمیایی از فیلم نامه‌اش ضربه می‌خورد. از حُفره‌های داستانی که بگذریم، سرگیجه‌ای که انگار نویسنده برای روایت داستانش داشته به مخاطب منتقل می‌شود و مشخص نیست چرا هدفی‌که کاراکتر اصلی برای به دست‌آوردنش مایه می‌گذارد، این‌قدر ساده از کف می‌رود.

 

شاید اگر کیمیایی، جای دیالوگ‌نویسی و اصرار به روایت بر اساس گفت‌وگو، به بسط درام تمرکز می‌کرد و فینال منسجم‌تر و قابل قبولی برای فیلمش در نظر می‌گرفت، [آن‌چنان که پیداست برای کارگردانی و فرم روایت فیلمش وقت گذاشته] می‌توانست شروعِ دلگرم‌کننده‌تری در کارگردانی فیلم بلند داشته باشد.

پایان پیام/192

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

هادی مظفری اعلام کرد

تغییر پیمانکار مرمت موزه هنرهای معاصر/ثبت بیش از ۳ هزار اثر گنجینه در بانک اطلاعات

مدیر کل مرکز هنرهای تجسمی با اشاره به پیشرفت ۶۰ درصدی مرمت موزه هنرهای معاصر، از تغییر پیمانکار برای اتمام مرمت موزه خبرداد.

اخبار برگزیده شبستان