خبرگزاری شبستان

شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷

السبت ٨ ربيع الأوّل ١٤٤٠

Saturday, November 17, 2018

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : فرهنگ و ادب - ادبیات و نشر زمان :   ۱۳۹۷/۴/۴ - ۰۹:۴۶ شناسه خبر : ۷۱۰۰۹۳
امیر سولیاگیچ در گفتگو با شبستان:
کتاب نمی تواند مانع جنگ شود
خبرگزاری شبستان: یک نویسنده بوسنیایی گفت: کتاب نمی تواند مانع جنگ شود چون قبل از جنگ بالکان هم کتاب های بسیاری درباره اهمیت صلح نوشته شده بود اما به هرصورت کتاب می تواند نسل آینده را آگاه کند.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، امیر سولیاگیچ، نویسنده بوسنیایی که خود تجربه خبرنگاری دارد برای معرفی کتاب «لبخند من انتقام من است» به ترجمه سید میثم میرهادی در نمایشگاه کتاب تهران حضور پیدا کرده بود. او در گفتگویی با خبرگزاری شبستان از نوشتن تجربه های تلخ جنگ و فراموش نشدنی های جنگ که باید فراموش شوند گفت.

 

-تجربه نمایشگاه کتاب تهران چگونه بود؟

واقعا بی نظیر بود و آدم را تحت تاثیر قرار می داد؛ می خواستم یک عکس پانامورایی بگیرم و نشان دهم که اینجا چقدر بزرگ است، من از کشور کوچکی می آیم جمعیتی که از اینجا می گذرد از کل جمعیت کشور بوسنی هرزگوین باید بیشتر باشد.

 

-کشور بوسنی و هرزگوین برای  ایرانی ها خیلی آشناست و همه آن را می شناسند، از کتاب «لبخند من انتقام من است» بیشتر بگوید، شما در معرفی این کتاب گفتید این کتاب در واقع آنچه را نمی خواستم فراموش کنم و آنچه را می خواستم فراموش کنم است؟

 ما در ذهنمان باید یک چیزهایی را نگه داریم که فرار هستند و از ذهنمان می روند و این نبرد ادامه اش این است که چیزهایی به ذهن آدم می رسد که نمی خواهید آنها را نگه دارد و طبعا آدمی که چنین شرایطی را پشت سر گذاشته باشد زندگی اش خواه ناخواه تحت تاثیر چنین سایه و نبردی است، خیلی چیزها هست که می خواهم به یاد بیاورم اما نمی توانم و از آن طرف چیزهای دیگری هست که ناخوشایند است و می خواهم فراموش کنم، اما چشم را که بر هم می گذارم اولین یا دومین صحنه ای هستند که جلوی چشمم و ظاهر می شوند؛ بعضی وقت ها که با خودم فکر می کنم می گفتم دلم می خواهد هر چیزی که الان دارم را بدهم و برگردم به سال 1993 در سربرنیتسا و یک قدم با دوست هایی که داشتم راه بروم، اما بعد خود آدم می فهمد که ادامه زندگی قوی تر از هر چیزی است و آدم می فهمد زندگی جریان دارد و هر روز صبح باید بیدار شود و سرکار برود و زندگی کند و قبض ها را پرداخت کند و این می شود زندگی.

 

-شما جنگ را پشت سر گذاشتید، خواننده ای که تجربه ای از جنگ ندارد چقدر می تواند با کتاب شما ارتباط برقرار کند؟

 من این بلندپروازی در ذهنم نبود که دنبال داستان جهانی باشم، این داستان شخصی، خصوصی و فردی است که شاید یک آدمی که سرطان گرفته باشد و از سرطان جان سالم به در برده باشد، این کتاب همچنین کتابی است شاید بعضی چیزها وحشتناک تر و برخی سیاه و برخی سفید باشند، اما قضیه کتاب نبرد برای زندگی است که برای همه قابل فهم است.

 

-چقدر روایت این کتاب می تواند از جنگ های قومی در بالکان جلوگیری کند؟

کتاب نمی تواند مانع جنگ شود، اگر فرهنگ سازی شود نسل جدید قطعا آگاه می شوند و از پیامدهای جنگ آگاه می شوند؛ این قدری که شما به کتاب دارید ارزش می دهید من نمی دهم چون قبلا از جنگ ها هم کتاب های بسیاری درباره جنگ های قبل نوشته شده بود.

 

-چه شد که صرب ها، کروات ها و مسلمان ها توجیه شدند که از جنگ دیگری در بالکان جلوگیری کنند؟

 این هیچ وقت دست ما نبوده است بگذارید با این ادبیات بگویم ما مسلمان ها در بوسنی این ادبیات را صحبت می کنیم، اما واقعیت قضیه این است ما مسلمان ها در بوسنی و هرزگوین به عنوان جمعیت بومی اروپا قرار نیست به رسمیت شناخته بشویم و قرار نیست جامعه جهانی با این قضیه کنار بیاید که ما مردمان بومی اینجا هستیم و تفکر دیگری داریم؛داستان این است که ناسیونالیست صرب و کروات ها اصولا با وجود ما در آن منطقه مشکل دارند و طبعا ما از حق یکسانی برخوردار نیستیم، یکی از چیزهایی که اگر کتاب من ارزش دارد نسل بعدی بدانند این است که بهای فراموش کردن چه می تواند باشد.

پایان پیام/32

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

گزارش شبستان از فراز و فرودهای معمارانه طراحی یک مسجد/

مسجد مناقشه برانگیز؛ نامزد جایزه جهانی معماری

نزدیک به ۱۵ سال از تصویب طراحی و ساخت مسجد ولیعصر در همنشینی تاتر شهر می گذرد اما خبری از پایان مناقشه بر سر معماری آن نیست. حالا این مسجد نامزد دریافت جایزه بهترین سازه مذهبی از جشنواره جهانی معماری شده است.

اخبار برگزیده شبستان