خبرگزاری شبستان

شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

السبت ١٥ ذو الحجّة ١٤٤٠

Saturday, August 17, 2019

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : فرهنگ و ادب - تئاتر و هنرهای تجسمی زمان :   ۱۳۹۶/۵/۱۷ - ۱۲:۱۳ شناسه خبر : ۶۴۷۴۴۷
حسن باستانی مطرح کرد:
«صبحِ یه روز لعنتی» در مرزهای جغرافیایی نمی گنجد
خبرگزاری شبستان: حسن باستانی در نشستِ خبری نمایش «صبحِ یه روز لعنتی» با بیان اینکه این نمایش در مرزهای جغرافیایی نمی گنجد، گفت: ما در جهانی زندگی می کنیم که همواره درگیر جنگ بوده و جنگ ها همیشه برای کشور گشایی و تصاحب مرزهای بیشتر اتفاق افتاده اند.

به گزارش خبرنگار تئاتر شبستان، نشست رسانه ای نمایش صیحِ یه روز لعنتی که از ابتدای مردادماه در تالار سایه روی صحنه رفته، پیش از ظهر امروز سه شنبه ۱۷ مرداد در تالار کنفرانس مجموعه ی تئاتر شهر برگزار شد.

 

حسن باستانی در ابتدای این نشست خبری با تبریک روز خبرنگار، گفت: صبحِ یه روز لعنتی را بر اساس ایده ی یک دوست ارمنی نوشتم که بر این اساس یک فیلم کوتاه را هم ساخته بود. ایده ی نمایش این است که اگر در شرایطی قرار بگیریم که یه روز صبح از خواب پاشیم و بخواهیم به توالت برویم و ببینم توالت ما را گرفته اند، چه حسی خواهیم داشت؟ در مقیاس بزرگ تر چه اتفاقی خواهد افتاد.

 

وی با بیان اینکه ماجرایی اینچنین سابقه ی تاریخی دارد، گفت: در سال ۱۹۴۷ سازمان بین الملل یک کشور را بین چند کشور تقسیم کرد. یعنی مردم یک روز از خواب پا شدند و دیدند آنچه را که تا دیشب متعلق به آنها بوده و سرزمین شان به حساب می آمد، دیگر کشورشان نیست.

 

باستانی اضافه کرد: چهار سال از نوشتن این نمایشنامه می گذرد و در این زمان کوشیدم تا این نمایشنامه را روی صحنه ببرم. بنا به دلایل مختلف این فرصت تا به امروز پیش نیامده بود که دلایل آن به مناسبات تئاتر امروز ایران بر می گردد.

 

نویسنده و کارگردان با سابقه ی تئاتر ایران ادامه داد: یک هفته مانده به اجرا، بازبینی دادیم. ده روز مانده به اجرا متن به طور کامل از سوی شورای ارزیابی رد شد. من اعتراض کردم، شوراهای مختلف نمایشنامه را خواندند. بیشترین گرفتاری نمایشنامه ی ما به واژه ها بر می گشت. من تازه یاد گرفتم چقدر دایره ی واژگانی که نمی توانند روی صحنه بروند، وسیع است.

 

باستانی با بیان اینکه هیچ هنری غیر سیاسی نیست، گفت: اگر تئاتر حرفی برای گفتن نداشته باشد، چه انتظاری از تماشاگر است که وقت بگذارد، هزینه صرف کند و به دیدن آن بیاید. تئاتر باید با مخاطب ارتباط مستمر داشته باشد و به شکل گیریِ یک اتفاق ما بین تماشاگر و بازیگر روی بدهد.

 

وی درباره ی مضمون نمایش و نسبت آن با شرایط امروز جامعه ی ایران گفت: این نمایش در مرز جغرافیایی نمی گنجد. ما در جهانی زندگی می کنیم که همواره درگیر جنگ بوده و جنگ ها همیشه برای کشور گشایی و تصاحب مرزهای بیشتر اتفاق افتاده اند. مسئله ی غضب کردن و ادعای مالکیت اتفاق تازه ای در جهان نیست اما با شکل گیری داعش در سال های اخیر به نوعی دیگر تکرار می شود.

 

باستانی در پایان به همکاری بازیگران اشاره کرد و گفت: رویا افشار، با تجربه ی بازیگری نزدیک به چهل ساله ی خود، نقش تاثیرگزاری در شکل گیری نمایش داشت و حضور او کمک بزرگی برای من بود. باید از همه ی بازیگرانم سپاس گزار باشم که در زمانی کوتاه توانستند جهان نقش ها را بسازند. لیلا برخورداری، مارال فرجاد و پژمان عبدی نقش ها را بیشتر از آن چیزی که من نوشته ام روی صحنه بردند و حمیدرضا فلاحی هم در ایفای نقش موفق و تاثیر گذار بود.

پایان پیام/192

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

یک نویسنده مطرح کرد

نماز؛ مانعی در برابر بدی ها و نردبانی به سوی تعالی

نوروزی نماز را نوعی واکسیناسیون در برابر تمام آسیب های اجتماعی دانست و گفت: در «داستان های شیرین نماز»، ۴۰ درصد آثار اخروی و ۶۰ درصد آثار دنیوی نماز را ذکر کردم تا برای مخاطب ملموس تر باشد.

اخبار برگزیده شبستان