خبرگزاری شبستان

پنج شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۸

الخميس ١٩ المحرّم ١٤٤١

Thursday, September 19, 2019

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : اندیشه - سبک زندگی زمان :   ۱۳۹۶/۵/۴ - ۱۱:۱۵ شناسه خبر : ۶۴۱۷۷۶

سنگ محکِ ارزش انسان!
خبرگزاری شبستان: آنچه كه روى من اثر مى‏ گذارد، همان نشان دهندۀ جريان وجود من است، امیرالمومنین امام على (ع) مى‏ فرماید: «ارزش هر كسى برابر همان چيزى است كه آن را خوب مى ‏شمارد و رويش حساب مى ‏كند.»

به گزارش خبرنگار اندیشه خبرگزاری شبستان، در کانال تلگرامی بی نهایت (@bayenatt110) براساس بیانات و کتب مرحوم استاد علی صفایی حائری آمده است:

«لكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ (23 حدید)/ تا بر آنچه از دست شما رفت، تأسف نخوريد، و بر آنچه به شما عطا كرده است، شادمان و دلخوش نشويد، و خدا هيچ گردنكش خودستا را [كه به نعمت ها مغرور شده است‏] دوست ندارد«.

 

حد زهد و آزادی انسان

انسان از صبح تا شام با چيزهايى شاد مى‏ شود و از چيزهايى مى‏ رنجد. چيزهايى در او مؤثر هستند. هنگامى كه اين مؤثرها و محرك ‏ها از درجۀ وجودى انسان پايين‏ تر باشند و با اين وصف او را دگرگون كنند، در اين هنگام خسارت وجودى انسان آغاز مى ‏شود!

اين براى ما طبيعى است كه اگر فرشمان بدون هيچ ‏گونه كوتاهى سوخت، يا ماشينمان آتش گرفت و يا موهاى سرمان ريخت و كچل شديم، براى ما طبيعى است كه صدمه مى ‏خوريم، ولى مسأله از همين ‏جا آغاز مى ‏شود كه بايد اين طبيعت ‏ها و اين طبيعى‏ ها محاكمه شوند!

چرا من به خاطر چيزهايى كه از لحاظ وجودى پايين ‏تر از من هستند، صدمه مى ‏خورم؟

آنچه كه روى من اثر مى‏ گذارد، همان نشان دهندۀ جريان وجود من است، كه امیرالمومنین امام على (ع) مى‏ گويد: «قيمَةُ كُلِّ امْرِى‏ءٍ ما يُحْسِنُهُ»: ارزش هر كسى برابر همان چيزى است كه آن را خوب مى ‏شمارد و رويش حساب مى ‏كند.

آنچه روى من اثر مى‏ گذارد، مرا به خودم نشان مى ‏دهد. من اگر خودم را فرش و ماشين و مو مى ‏دانم، حق دارم كه ناراحت شوم، وگرنه‏ اين طبيعى نيست و بايد محاكمه بشوم.

بچه ‏ها كه خودشان را عروسك و توپ مى ‏دانند، با از دست رفتن اينها مى‏ سوزند، ولى همين كه بزرگ ‏تر شدند و درجۀ وجودى خودشان را احساس كردند، ديگر از اين چيزها ناراحت نمى ‏شوند و همان طبيعى ‏ها برايشان غيرطبيعى مى‏ شود.

انسان كه خودش را از جماد و نبات و حيوان جلوتر مى ‏يابد، چطور مى ‏تواند به خاطر اينها، كه دنيا چيزى جز همين‏ ها نيست، ناراحت بشود و يا شاد بشود؟

بى‏ حساب نيست كه حد زهد و آزادى را اين آيه مى ‏شمارد: «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُم وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتيكُم»؛ انسان نمى ‏تواند با دست يافتن به تمامى نعمت‏ ها، شاد بشود و يا با رفتن آنها برنجد.

اين حالت طبيعى براى انسانى كه در «وجود» و «قدر» خودش را بيشتر از اينها مى‏ شناسد، ديگر طبيعى نيست.

انسانى كه مؤثرهايش و محرك‏ هايش را كنترل نكرده و محاكمه نكرده، اين انسان خودش را از دست داده و به خسارت وجودى رسيده است.

انسانى كه خودش را تبديل به سنگ و آجر كرده و به كاخ‏ ها و پس‏ اندازهايش تبديل شده و تمامى حركتش را در اين «مدار بسته» زندانى كرده و يا در پست ‏ها و عنوان ‏ها بسته است، اين انسان خاسر است و هلاك است.

انسان بايد راكدها را به حركت وا دارد، نه آن كه حركت انسانى خودش را در اينها زندانى كند و خودش را با اين «پَست» ترها معاوضه كند و با اينها مبادله نمايد.

 

*برگرفته از کتاب تطهير با جارى قرآن؛ ج‏1؛ صص 151 - 152

پایان پیام/376

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

یک استاد حوزه و دانشگاه:

ابهام‌گویی گاهی در جامعه نزاع و درگیری ایجاد می‌کند

حجت الاسلام والمسلمین پناهیان گفت: ابهام‌گویی از شیوه‌های نادرست اطلاع‌رسانی است که گاهی در جامعه نزاع و درگیری ایجاد می‌کند. اهداف خوب یا سوء رسانه‌ها در انتشار اخبار می‌تواند دستیابی به حقیقت یا پنهان ماندن آن را برای مردم رقم بزند.

اخبار برگزیده شبستان