خبرگزاری شبستان

شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱

السبت ١٩ شوّال ١٤٤٣

Saturday, May 21, 2022

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : قرآن و معارف - سایر حوزه های قرآنی زمان :   ۱۳۹۹/۱۲/۲۱ - ۱۴:۲۵ شناسه خبر : ۱۰۳۶۷۰۸

بعثت پیامبر(ص)بزرگترين نعمت خداوند
خداوند سخن از بزرگترين نعمت الهى يعنى نعمت" بعثت پيامبر اسلام" به ميان آمده است. خداوند در بیان علت اینکه چرا بعثت پییامبر (ص) بزرگترین نعمت است، می فرماید دلیل آن این است که این پيامبر(ص) شما را تربيت مى‏كند، و از گمراهي هاى آشكار باز مي دارد.

به گزارش خبرنگار قرآن و معارف خبرگزاری شبستان، خداوند در قرآن کریم می فرمایند: لَقَدْ مَنَ‏ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ إِذْ بَعَثَ فيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفي‏ ضَلالٍ مُبينٍ (آل عمران 164)

لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ‏ در اين آيه، سخن از بزرگترين نعمت الهى يعنى نعمت" بعثت پيامبر اسلام" به ميان آمده است. خداوند در بیان علت اینکه چرا بعثت پییامبر (ص) بزرگترین نعمت است، می فرماید دلیل  آن این است که این پيامبر(ص)  شما را تربيت مى‏كند، و از گمراهي هاى آشكار باز مي دارد.

جالب توجه اينكه ذكر اين نعمت با جمله" لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‏": (خداوند بر مؤمنان منت گذارد) شروع شده است كه شايد در بدو نظر تصور شود نازيبا است، ولى هنگامى كه به ريشه اصلى لغت" منت" باز مى‏گرديم مطلب كاملا روشن مى‏شود، توضيح اينكه همانطور كه راغب در كتاب مفردات مى‏گويد: اين كلمه در اصل از" من" به معنى سنگ هايى است كه با آن وزن مى‏كنند و به همين دليل هر نعمت سنگين و گرانبهايى را" منت" مى‏گويند كه اگر جنبه عملى داشته باشد يعنى كسى عملا نعمت بزرگى به ديگرى بدهد كاملا زيبا و ارزنده است و اما اگر كسى كار كوچك خود را با سخن، بزرگ كند و برخ افراد بكشد كارى است بسيار زشت، بنا بر اين منتى كه نكوهيده است به معنى بزرگ شمردن نعمت‏ها در گفتار است اما منتى كه زيبنده است همان بخشيدن نعمتهاى بزرگ است.

خداوند در آيه فوق مى‏گويد: پروردگار بر مؤمنان منت گذارد يعنى نعمت بزرگى عملا در اختيار آنها نهاد.

اما اينكه چرا تنها نام مؤمنان برده شده در حالى كه بعثت پيامبر ص براى هدايت عموم بشر است، بخاطر اين است كه از نظر نتيجه و تاثير، تنها مؤمنان هستند كه از اين نعمت بزرگ استفاده مى‏كنند و آن را عملا بخود اختصاص مي دهند.

سپس مى‏فرمايد: يكى از مزاياى اين پيامبر ص اين است كه او از جنس‏خود آنها و از نوع بشر است (مِنْ أَنْفُسِهِمْ‏) نه از جنس فرشتگان و مانند آنها تا احتياجات و نيازمندى‏هاى بشر را دقيقا درك كنند و دردها و مشكلات و مصائب و مسائل زندگى آنها را لمس نمايند و با توجه به آن به تربيت آنها اقدام كنند، بعلاوه مهمترين قسمت برنامه تربيتى انبياء تبليغات عملى آنها است به اين معنى كه اعمال آنها بهترين سرمشق و وسيله تربيت است زيرا با" زبان عمل"، بهتر از هر زبانى ميتوان تبليغ كرد و اين در صورتى امكان‏پذير است كه تبليغ كننده از جنس تبليغ شونده باشد با همان خصائص جسمى و با همان غرائز و ساختمان روحى اگر پيامبران مثلا از جنس فرشتگان بودند اين سؤال براى مردم باقى مى‏ماند كه اگر آنها گناه نمى‏كنند آيا بخاطر اين نيست كه شهوت و غضب و نيازها و غرائز گوناگون بشرى ندارند و به اين ترتيب برنامه تبليغات عملى آنها تعطيل مى‏شد لذا پيامبران از جنس بشر انتخاب شدند با همان نيازها و غرائز تا بتوانند سرمشقى براى همگان باشند. يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ سپس مى‏گويد: اين پيامبر ص سه برنامه مهم را در باره آنها اجرا مى‏كند نخست خواندن آيات پروردگار بر آنها و آشنا ساختن گوشها و افكار با اين آيات، و ديگر تعليم، يعنى وارد ساختن اين حقايق در درون جان آنها و به دنبال آن، تزكيه نفوس و تربيت ملكات اخلاقى و انسانى، اما از آنجا كه هدف اصلى و نهايى تربيت است، در آيه، قبل از تعليم ذكر شده، در حالى كه از نظر تربيت طبيعى، تعليم بر تربيت مقدم است.

جمعيتى كه از حقايق انسانى بكلى دورند به آسانى تحت تربيت قرار نمى‏گيرند بلكه بايد مدتى گوشهاى آنها را با سخنان الهى آشنا ساخت و وحشتى را كه قبلا از آن داشتند از آنها دور كرد، سپس وارد مرحله تعليم اصولى شد و به دنبال آن محصول تربيتى آن را گرفت.

اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه منظور از تزكيه، پاك ساختن‏ آنها از پليدى‏هاى شرك و عقائد باطل و خرافى و خوهاى زشت حيوانى بوده، زيرا ما دام كه نهاد آدمى از اين آلودگيها پاك نشود، ممكن نيست كه آماده تعليم كتاب الهى و حكمت و دانش واقعى شود، همانطور كه اگر لوحى را از نقوش زشت، پاك نكنى هرگز آماده پذيرش نقوش زيبا نخواهد شد و بهمين جهت تزكيه در آيه فوق بر تعليم كتاب و حكمت يعنى معارف بلند و عالى اسلامى، مقدم شده است. وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ‏ اهميت يك نعمت بزرگ آن گاه روشن مى‏شود كه زمان برخوردارى از آن را با زمانهاى قبل مقايسه كنيم و فاصله آن دو را بيابيم، قرآن در جمله فوق مى‏گويد نگاهى به دوران قبل از اسلام بكنيد و ببينيد در چه حال و چه روزى بوديد و از كجا به كجا رسيديد.

جالب توجه اينكه قرآن از وضع دوران جاهليت به" ضَلالٍ مُبِينٍ‏":" گمراهى آشكار" تعبير كرده است زيرا: ضلال و گمراهى انواع و اقسامى دارد، بعضى از وسائل گمراهى طورى است كه انسان به آسانى نمى‏تواند باطل بودن آنها را بفهمد و گاهى چنان است كه هر كس مختصر عقل و شعورى داشته باشد، فورى پى به آن ميبرد.

مردم دنيا بويژه مردم جزيرة العرب در زمان بعثت پيامبر اسلام ص در ضلالت و گمراهى روشنى بودند، سيه‏روزى و بدبختى، جهل و نادانى، و آلودگيهاى گوناگون معنوى در آن عصر، تمام نقاط جهان را فرا گرفته بود، و اين وضع نابسامان بر كسى پوشيده نبود. (تفسير نمونه :ج‏3 ص157)

پایان پیام/296

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

حجت‌الاسلام هدایت:

اخلاق و اخلاص از ویژگی های شخصیتی استاد فاطمی نیا در عرصه علمی و عملی بود

یکی از اساتید حوزه با اشاره به اینکه استاد فاطمی نیا در کتاب شناسی و نظریه پردازی در حوزه عرفان نظری بی نظیر بودند گفت: اخلاق و اخلاص از ویژگی های شخصیتی استاد فاطمی نیا در عرصه علمی و عملی بود.

اخبار برگزیده شبستان