کریم اهل بیت ولی تنهاترین سردار/ امامی که برای نریختن خون، صلح کرد
دوستداران اهل بیت (علیه السلام )باید زندگی اجتماعی، سیاسی و دینی امامان را مطالعه کنند و بر اساس مسائل آنروز آنان را مورد تصمیماتشان، مورد انتقاد قرار دهند.

به گزارش خبرگزاری شبستان_رشت، امروز ۲۸ صفر مصادف با رحلت پیامبر اسلام است، پیامبر خوبی ها و آورنده کاملترین دین برای بشر از سوی خداوند.
اما ۲۸ صفر ، سالروز شهادت یکی از امامان معصوم ما شیعان هم هست، امامی که خلافت را بخشید تا مردمش در صلح بمانند، امامی که اولین فرزند امیرالمومنین و فاطمه زهرا (سلام الله )و اولین نوه رسول خداست.

امروز به همین مناسبت مهمان سفره امام حسن( علیه السلام) شدم، یکی از آیین‌های مذهبی در ایران، سفره امام حسن است که در آن، برای گرفتن حاجت، نذری داده می‌شود. پیشینه این سفره را قبل از عصر صفویه دانسته‌اند. رنگ اشیای موجود در این سفره، باید سبز باشد و در کنار آن، روضه امام حسن علیه السلام خوانده می‌شود. در این سفره که بیشتر در میان بانوان رواج دارد، گذشته از خوراکی‌های ساده و متنوع، معمولا قرآن و شمع‌ و جانماز و تسبیح نیز گذاشته می‌شود. اما براستی که جز این ها از امام حسن علیه السلام چه می دانیم!؟


شاید صحنه هایی از سریال «تنهاترین سردار» که در سال ۷۵ از شبکه یک پخش شد در ذهن ها مانده باشد، که زندگی امام حسن‌ (علیه السلام) و ماجرای صلح با معاویه و شرایط جامعه اسلامی و شیعیان در دوره حیات و اندکی پس از شهادت وی را به تصویر کشیده بود.

روایات مربوط به فضایل امام حسن( علیه السلام )در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. او یکی از اصحاب کسا است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد و شیعیان آنان را معصوم می‌دانند. آیه اطعام، آیه مودت و آیه مباهله نیز درباره او و پدر و مادر و برادرش نازل شده است. او دو بار کل دارایی‌اش را در راه خدا بخشید و سه بار نیمی از اموالش را به نیازمندان داد. گفته‌اند به سبب همین بخشندگی‌ها، او را «کریم اهل بیت» خوانده‌اند و از این رو به بخشندگی در راه خدا و کمک به مردم شهرت داشت.

همچنین گزارش‌هایی از کمک کردن او به مردم وجود دارد، حتی نقل شده است که اعتکاف و طواف را نیمه کار رها می‌کرد تا نیاز دیگران را برآورده کند و دلیل این کار را حدیثی از پیامبر برمی‌شمرد که هر کس حاجتی از برادر مؤمنش برآورده کند، مانند کسی است که سالیان دراز به عبادت مشغول بوده است.

امام حسن مجتبی از ۲۱ رمضان سال ۴۰ق، به مدت ۶ الی ۸ ماه خلیفه مسلمانان بود.در بسیاری از منابع شیعه و اهل سنت آمده است که امام حسن( علیه السلام) با خوراندن زهر به شهادت رسید و طبق برخی گزارش‌ها، او را پیش از شهادت نیز چند بار مسموم کرده بودند، اما از مرگ نجات یافته بود.

در مورد مسمومیت آخر که به شهادت وی انجامید، شیخ مفید گفته است معاویه وقتی تصمیم گرفت برای ولایتعهدی پسرش یزید بیعت بگیرد، صد هزار درهم برای جعده دختر اشعث بن قیس (همسر امام حسن) فرستاد و به او وعده داد که در قبال مسموم کردن شوهرش، او را به ازدواج یزید در خواهد آورد. و اینجاست که باز هم پای مادیات به میان آمد و آخرت به دنیای پر زرق و برق فروخته شد.

دوستم مهری، در کنار این سفره کنارم نشسته بود و می گفت: واقعا هیچ امامی مثل امام حسن( علیه السلام ) مظلوم و تنها نیست، کمتر از ایشان حرف زده می شود، البته شاید بخاطر اینکه سالروز شهادتش با رحلت جد بزرگوارش در یک روز است.

مهری که خود مدرس قرآن و کارشناس علوم سیاسی است، ادامه داد: «بصیرت» چیز بسیار خوبی است چون عده ای امام حسن علیه السلام را بخاطر صلح و عده ای امام حسین( علیه السلام ) را بخاطر جنگ مورد نقد قرار می دهند و این به دور از انصاف است.

وی بیان کرد: دوستداران اهل بیت( علیه السلام) باید زندگی اجتماعی، سیاسی و دینی امامان را مطالعه کنند و بر اساس مسایل آنروز آنان را در مورد تصمیماتشان مورد انتقاد قرار دهند.

مهری افزود: ائمه معصومین بهترین هدایت کنندگان ما هستند و ولایتمداری امروز مردم باید از نایب برحقشان ادامه داشته باشد.

وی در آخر با بیان اینکه در کتابی خواندم وقتی وصال شیرازی از شعرای نامی ایران نابینا شد در عالم رویا پیغمبر اکرم(ص) را در خواب می بیند و حضرت به او می فرماید«چرا در مصائب حسین و حسن (علیه السلام) مرثیه نمی گویی تا خدای متعال چشمانت را شفاء دهد، ادامه داد: وصال شیرازی در همان حال که خواب می دید حضرت فاطمه زهرا(س) را دید که فرمود: «وصال! اگر شعر مصیبت گفتی اوّل از حسنم شروع کن؛ زیرا او خیلی مظلوم است»

وی ادامه داد: صبح آن روز وصال این شعر را سرود؛

در تاب رفت و طشت طلب کرد و ناله کرد
 و آن طشت را ز خون جگر دشت لاله کرد
خونی که خورد در همه عمر، از گلو بریخت
 خود را تهی زخون دل چند ساله کرد...

نوشین کریمی_شبستان گیلان

چاپ خبر