انتظار فرج نشانه ای از کمال جویی مؤمن
انتظار فرج، نشانه کمال جویی ماست و دعا برای فرج، گواه عشق ما به عدالت و ایمان و حق است. از زمان امامان معصوم، فرهنگ انتظار در میان شیعه رواج داشته و امید داشتند که آن مهدی موعود را شاهد باشند و یاری کنند.

خبرگزاری شبستان، گروه مهدویت و غدیر: در سخنان حضرت رسول(ص) آمده است: «أفضلُ العِبادةِ انتظارُ الفَرَجِ» (انتظار فرج برترین عبادت است). (1)

 

قرن هاست که جبهه حق و پیروان عدالت، در اقلیت و محرومیت و مظلومیت اند. ولی این وضع، همیشگی نیست و روز گشایش و فرج برای اهل ایمان خواهد رسید. روزی که با ظهور امام زمان(عج)، حق غلبه و پیروزی می یابد و این تنگناها و مظلومیت ها برطرف می شود و مومنان، عزت و اقتدار می یابند و ستمگران و مفسدان و جهان خواران، ذلیل و نابود می شوند. این احساس، احساسی مثبت و سازنده است.

 

مسلمان واقعی باید چشم به راه چنین دورانی باشد و خود را برای آن آماده کند. این انتظار، در همه ادیان و اقوام وجود داشته و دارد و قرن هاست که میلیون ها دل بی قرار و عاشق، چشم به راه آمدن انسانی بزرگ و الهی از خاندان پیامبرند، تا با آمدنش جهان به سامان برسد و عدالت جهانی حاکم شود.

 

طلوع می کند آن آفتاب پنهانی                  ز سمت مشرق جغرافیای انسانی

تویی بهانه آن ابرها که می گریند              بیا که صاف شود این هوای بارانی

 

در روایات بسیاری، علاوه بر اصل انتظار فرج و فضیلت و ثواب آن، توصیه شده که برای فرج آن مولای غایب از نظر دعا کنید. از جمله در حدیثی از حضرت مهدی(عج) چنین نقل شده است:

 

« أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ»

(برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید، زیرا همین موجب فرج و گشایش شماست)(2)

 

انتظار فرج، نشانه کمال جویی ماست و دعا برای فرج، گواه عشق ما به عدالت و ایمان و حق است. از زمان امامان معصوم، فرهنگ انتظار در میان شیعه رواج داشته و امید داشتند که آن مهدی موعود را شاهد باشند و یاری کنند. انتظار، ما را از یاس می رهاند و به تلاش و زمینه سازی وا می دارد.

 

امام علی(ع) فرمود:

 

« المُنتَظِرُ لأِمرِنا كَالمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ في سَبيلِ اللّه»

(کسی که منتظر امر ما «دولت و حاکمیت» باشد، همچون کسی است که در راه خدا به خونش غلتیده باشد)(3)

 

پی نوشت ها:

برگرفته از کتاب «زندگی مهدوی؛ اخلاق و اوصاف منتظران» نوشته «جواد محدثی»                                                                                                                  

1.بحارالانوار، ج52، ص125

2.منتخب الاثر، ص268

3.بحارالانوار، ج52، ص123

چاپ خبر